The Guardian’da yayımlanan bir eleştiri yazısı, Sydney Sweeney’nin bahis sitesi Novig için çekilen yeni reklamını merkezine alarak reklamdaki provokatif sunum ve ortaya çıkan tepkileri tartışıyor. Yazının ana iddiası, Sweeney’nin çeşitli sporları canlandırırken yüzü, bedeni ve ifadesiyle erotik çağrışımları kasten yükselttiği ve bunun kasıtlı bir tartışma arayışı olduğu yönünde. Makale aynı zamanda Olimpiyat şampiyonu yüzücü Ariarne Titmus’un Instagram üzerinden reklamı ‘‘herkese bir tokat’’ şeklinde nitelediğini aktarıyor.
Yazı, reklamdaki görsel ögeleri ayrıntılı biçimde tanımlıyor: Sweeney’nin farklı sporların kıyafetlerini ve tavırlarını benimsemesi, Amerikan futbolu olarak kullanılan objeleri göğsü önüne yerleştirmesi ve neredeyse üstü çıplak tenis göndermeleri gibi unsurların erotik göndermeleri artırdığına dikkat çekiliyor. Makaleye göre bu sahneler, Athena posterini ve eski dönem erotik görselliğini çağrıştıran bir estetik taşıyor.
Yazar, Sweeney’nin oyunculuğu ve reklamdaki ifadesinin ‘‘çok konuşkan’’ olduğunu, benzer bir sahne düzenlenmiş olsa bile onun bunu adeta gururla ve kışkırtıcı bir zevkle yaptığını öne sürüyor. Bu vurgulamalar, reklamın tek amaçlı olarak tartışma yaratmayı hedeflediği çıkarımına yol açıyor; yazar, Sweeney’nin ifadelerinin izleyicide kışkırtıcı bir duyguyu bilinçli şekilde tetiklediğini savunuyor.
Reklamın bağlamı olarak Novig’in yalnızca spor üzerine bahis önerdiği; savaş, ölüm ya da politika gibi konulara bahis açmadığı belirtiliyor. Makalede, bahis içeriklerinin sınırları üzerine de kısa bir değerlendirme yapılarak savaş ve ölümler üzerinden para çevirmeye yönelik bahislerin itici ve insanlık dışı bulunduğu görüşü dile getiriliyor; yine de makale, Novig gibi bir ürünün sportif bahis vurgusunun görsel olarak neden tartışma yarattığını sorguluyor.
Yazıda ayrıca Sweeney’nin daha önceki bir reklamı—American Eagle için çekilen "Sydney Sweeney has great jeans" kampanyası—hatırlatılıyor; o reklamın bazı izleyicilerce Donald Trump’ın ‘‘You have great genes’’ söylemine gönderme yapıldığı ve Sweeney’nin buna yönelik eleştiriler sonrası ‘‘bölücülüğe karşı olduğu’’ niyetiyle tepki gösterdiği kaydediliyor. Makale, Sweeney’nin görünüşü ve konumu nedeniyle bazı kesimlerce ‘‘anti-woke’’ bir figür olarak okunmaya başlandığını, ancak bunun da oldukça muğlak ve tartışmalı olduğunu savunuyor.
Yazar, reklamdaki provokasyonun niteliği üzerine birkaç olası okumayı sıralıyor: reklamın Sweeney’nin nesneleştirilmesini isteyip istemediği, elit sporlar bağlamında kadınlık ve cinsiyet tartışmalarına gönderme yapıp yapmadığı ya da görsel dünyanın pornoformatlaşmasına bir eleştiri mi getirdiği gibi seçeneklerin hepsinin tartışıldığını belirtiyor. Ancak makale, nihai olarak Sweeney’nin niyetinin belirsiz kaldığını ve reklamdaki mesajın net olarak çözülememesi üzerine vurgu yapıyor.
Son paragrafta yazar, reklamın niyetine dair kesin bir sonuca varmaktan kaçınıyor; reklamın ‘‘neredeyse çıplak tenis’’ten öte ne anlattığının belirsiz olduğuna dikkat çekiliyor. Makale, okuyucuya Sweeney’nin reklamının neden ve nasıl tartışma yarattığına dair bir dizi gözlem sunuyor ancak sanatçının amacını tespit etmenin zor olduğunu not ediyor. Bu metin bir yorum/eleştiri yazısıdır ve içerdiği değerlendirmeler Guardian yazarı tarafından yapılan yorumlara dayanıyor.
