Toronto film festivali kapanırken Guardian, Andrew Scott’ın Elsinore performansıyla öne çıktığını ve önde gelen erkek oyuncu Oscar adaylığı ile ödülü için güçlü bir isim haline geldiğini yazıyor; haberde, kazanması halinde Akademi tarihinin neredeyse 100 yıllık geçmişinde Oscar’ı kazanan ilk açık eşcinsel erkek oyuncu olacağı ihtimali vurgulanıyor.
Elsinore, 1989’da geçen ve Scott’ın Ian Charleson’u canlandırdığı bir film; Charleson, Chariots of Fire ve Gandhi gibi filmlerin yakışıklı yıldızı olarak anılıyor ve üç yıl önce Derek Jarman tarafından verilen ilk rolün kariyerinden çıkarılması gibi kariyerindeki zor kararlarla betimleniyor. Filmde, Charleson’un Daniel Day-Lewis’in yerine National Theatre’da Hamlet’i devralışı ve sahnelenen performansın ardından altı hafta sonra, 40 yaşındayken AIDS nedeniyle ölmesi anlatılıyor; aile sonra tanıyı ve cinselliğini kamuoyuna açıklamış ve bu ilk ünlü AIDS ölümü olarak kabul edilerek farkındalık yaratmıştı.
Guardian, Elsinore’un Scott için bir tutku projesi olduğunu, Scott’ın yapımcı olarak Stephen Beresford ile birlikte finansmanı sağladığını ve annenin 2023’teki ölümünün projeyi hızlandırdığını aktarıyor; Scott kendi sözleriyle “o yas halindeyken kaybedecek bir şeyin olmadığını hissettiğini” söylüyor. Film, Charleson’un bitmek üzere olan yaşamına rağmen gösterdiği meydan okumayı ve Hamlet’in gerektirdiği fiziksel ve zihinsel dayanıklılığı öne çıkarıyor.
Metinde Scott’ın kendi kariyer yolunun oynadığı rolle ilginç bir tezat oluşturduğu da ele alınıyor: 1976 Dublin doğumlu Scott, 17 yaşında ilk filmini çekti, Trinity College’da tiyatro eğitimi aldı ve 22 yaşında Londra’ya taşındı; daha önce gay roller oynamasına rağmen kariyer baskısı nedeniyle cinsel yönelimi hakkında sessiz kalması tavsiye edilmiş. Guardian, Scott’ın 2013’te, 37 yaşında kamuoyuna çıktığını ve Sherlock’ta Moriarty rolü sonrasında ivme kazandığını hatırlatıyor.
Scott’ın son 13 yılda hem queer hem heteroseksüel rollerde dikkat çektiği, Fleabag’deki “hot priest” rolünün bunun en çok konuşulan örneklerinden olduğu, ayrıca Blue Moon, Denial, tek kişilik Uncle Vanya gibi işler ve sinemada Group Captain James Stagg rolüyle Pressure filmindeki görünürlüğü gibi çeşitlilikleri sürdürdüğü belirtiliyor. Scott, TIFF prömiyerinde LGBTQ+ oyuncu meselesine ilişkin “Savaş asla bitmiyor” diye konuştu ve izleyicilerin temsiliyet istediğini, aynı zamanda dönüşüm görmekten yana olduğunu söyledi.
Guardian, Scott’ın kamuoyunda “openly gay” ifadesine karşı duruşunu ve tartışmalı konulara girme cesaretini de aktarıyor; örneğin Leo Reich’in gelecek sitcomu It Gets Worse’dan gelen bir fragman, Scott’ı toksik bir terapist olarak gösteriyor ve fragmanda genç danışmana “just a hole for daddy” denildiği ve sonrasında tükürük sahnesine gönderme yapıldığı belirtiliyor.
Eleştirmen ve işbirlikçilerinden gelen övgüler ayrıntılı aktarılıyor: Variety’den Guy Lodge Scott’ın açık eşcinsel bir erkek yıldız için eşi görülmemiş bir kariyer yolu açtığını söylüyor; Johnny Flynn, Andrew Haigh ve yönetmen Simon Stone ile oyun yazarı Simon Stephens gibi isimler Scott’ın duygusal içgörüsü, teknik ustalığı, teslimiyeti ve performanstaki “yaşanmışlık” hissi üzerine güçlü övgüler dile getiriyor. Haigh, Scott’ın performansını “basitçe şaşırtıcı” olarak nitelendiriyor ve Stone, Scott’ın her yeniden izlemede karakterin kendisini gösterdiğini belirtiyor.
Haberde Scott’ın ödül geçmişi ve önceki kırılmalar da yer alıyor: Olivier ödülleri ve bir TV Bafta’sı bulunmasına rağmen Fleabag için büyük ödüller gelmemiş; 2020 SAG töreninde adaylığı kaybetmesinin ardından böbrek taşı krizi yaşadığı anekdotu aktarılıyor. Ayrıca All of Us Strangers performansının Bafta adaylığı aşamasında gözden kaçırıldığı ve filmin hiçbir Oscar adaylığı alamadığı; Guardian bunun Scott’ın şansını etkileyebileceğine dair değerlendirme yapıyor ve Akademi içinde oyuncuların büyük bir bölüm oluşturduğunu, bunun da Elsinore’un oyunculuk ve mesleki dayanışma temalarının oy verenlere hitap edebileceğini öne sürüyor.
Metin, hem Ian Charleson’un kararlılığını ve cesaretini vurgulayan film yaklaşımını hem de Scott’ın kariyerindeki ilerlemeyi ve destekleyen yorumları detaylandırarak bitiyor; Guardian, Scott’ın Elsinore’daki başarısının onu ödül sezonunda öne çıkaran unsur olduğunu, fakat Akademi ödüllerinin sonucun belirsiz olduğunu açıkça koruyor.
