The Guardian için John Crace tarafından kaleme alınan 'digested read' yazısı, Charles Spencer'ın kurgusal sesi üzerinden Diana anılarını ve ünlü cenaze söylemini hicvediyor. Yazı, Spencer gibi konuşan anlatıcının hem kardeşi Diana'yı sahiplenme iddiasını hem de kişisel motivasyonlarını ve kendine dönük övgüsünü alaycı bir dille işliyor.
Metin, anlatıcının cenaze konuşmasını 'evrensel ölçüde beğenilmiş' olarak nitelemesiyle başlıyor ve kısa sürede anlatıcının dürüstçe itiraf ettiği söylemlerini aktarıyor; örneğin kitabı şimdi yayınlama gerekçesi olarak "paraya ihtiyacım var" satırı hicivli biçimde sunuluyor. Anlatıcı, Diana'nın çocukluğunun ve aile hayatının hakkındaki yaygın tasvirlere karşı çıkarak hem kendilerinin hem de ebeveynlerinin ilişkisini ayrı bir perspektifle aktarıyor.
Yazıda anlatıcı, Diana'nın ölüm haberini Cape Town'da öğrendiğini, ilk başta umudun sürdüğünü ve medyanın başta tepkili olduğunu anlatarak o anlara ilişkin kişisel izlenimlerini aktarıyor. Ölümün kesinleşmesiyle birlikte eylügyo hazırlığına yöneldiğini, dünyanın en iyi övgüsünü yazması gerektiğini düşündüğünü, bunun için kendisinin tek uygun kişi olduğunu iddia ediyor.
Metin aile tarihine, Spencer soyunun "panayır açmak" gibi dünyevi görevlerine ve ayrıksı ayrıcalıklarına ilişkin ironik digresyonlarla devam ediyor; eski anılardan Prens Andrew ile yapılan yüzme anısına kadar küçük, alaycı ayrıntılar bulunuyor. Diana'nın ölümünü tabloya sürdüren tabloid basın ve paparazziler de metinde eleştirilen/alay edilen unsurlar arasında yer alıyor; paparazzilerin Piers Morgan maskesi taktıkları ima ediliyor.
Yazı, anlatıcının sarayla ve cenaze düzenlemeleriyle kurduğu ilişkilerde yaşanan gerilimleri de aktarıyor: Prens Charles'tan gelen telefon görüşmesi ve Charles'ın "Get in there" gibi sözleri, cenaze sürecindeki baskılar ve Colonel Ross'un William ile Harry'nin tabut arkasında yürümesi gerektiğini dayatması gibi anekdotlar hicivli üslupla aktarılıyor. Anlatıcı bu tartışmalara kendi kibirli bakış açısıyla yanıt verdiğini belirtiyor.
Cenaze törenine dair anekdotlar, Elton John'un 'Candle in the Wind' yorumunun anlatıcı tarafından küçümsenmesi, kendisini törenin merkezine koyma çabaları ve eulogy'nin "dünyanın her yerinde eğilen" bir metin olarak sunulması gibi iddialarla sürüyor. Yazı, anlatıcının sürekli kendini ön plana çıkarması ve kardeşiyle olan ilişkisini dramatize etmesi üzerinden hicivini derinleştiriyor.
Metnin son bölümleri, anlatıcının Diana'nın ölümünden sonra kendini nasıl konumlandırdığına dair ironik çıkarımları; gelecekte daha çok boşanma olacağına dair şaka, Diana için hayal edilen abartılı olasılıklar (ABD başkanının eşinden Nelson Mandela'nın eşi olmaya kadar uzanan) ve en nihayetinde yazarın eulogisine dair sahiplenme vurgusuyla sona eriyor. Parodinin doruk noktasında, metin bir yumruk gibi "AAAGH. MAKE THIS STOP." cümlesiyle bitiriliyor.
Yazının tonu ve içeriği açıkça hicvî olup, anlatıcı ağzından aktarılan söylemler Spencer'ın resmi bir beyanı olarak değil, John Crace tarafından yazarın sesi taklit edilerek kurgulanmış satirik yorumlar olarak sunuluyor. Metin son satırlarında "Digested read, digested: Swanning Around" damgasını taşıyor.
