Bu metin NME tarafından yazılmış bir eleştiridir ve dizinin ana gelişmelerini, yapım tercihlerini ve oyuncu performanslarını değerlendirmektedir. Crystal Lake, 1980 yapımı Friday The 13th filminin ön hikâyesini anlatan bir prequel olarak Pamela Voorhees karakterine odaklanıyor ve dizinin anlatımı ile oyunculukları üzerinden yorumlanıyor.
Dizinin temel kurgusunda Pamela (Linda Cardellini), kampta çalışan ve engelli oğlu Jason’ın boğulması ve kayboluşuyla yıkıma uğramış bir anne olarak sunuluyor; ilk filmin şok finalinde Pamela’nın gerçek katil olduğu ortaya çıkarılmıştı. Crystal Lake, oğlunun kayboluşunun üzerinden dokuz ay geçtikten sonra Pamela’nın topluluktan izole olduğunu, Jason’ın hâlâ dışarıda olduğuna dair takıntılar geliştirdiğini ve yerel şerif Levon (William Catlett) tarafından yaşamına devam etmesi için cesaretlendirildiğini anlatıyor. Pamela biraz toparlanmaya başladığında geçmişine bağlı kişiler kapısına dayanır ve tansiyonlu bir çatışma cinayetle sonuçlanır; bedenler arttıkça Pamela karanlık içgüdülerini gizlemek zorunda kalır ve bu olanlar onu Jason’la bağlayacak izlere götürür.
Eleştiride dizinin yapı olarak Bates Motel’e anımsattığı belirtiliyor; her iki yapım da ilk filmin şok unsuru olarak kalan bir karakterin kökenini genişletiyor. Ancak NME’ye göre Pamela karakterinin arka planı Norma Bates kadar sağlam temellere dayanmıyor; bu yüzden Crystal Lake, zaman zaman formüle edilmiş bir seri katil hikâyesine dönüşüyor ve Pamela’nın gerçeklikten kopuşu bölümler ilerledikçe belirginleşiyor.
Dizinin sekiz bölüm üzerinden anlatılıyor olması eleştiride sık tekrar edilen bir konu: NME, yapımın 90 dakikalık bir film olarak daha ilginç olabileceğini, sekiz bölümde ise tutarlı bir anlatım yerine bazı bölümlerin aşırı şiddet içeren olaylara hizmet ettiğini öne sürüyor. Yaratıcı ve showrunner Brad Kane’in filmlerin retro tonunu yakalamada başarılı olduğu; orijinal filmlere ait fısıltı benzeri seslerin ve bazı müzik öğelerinin yaratıcı biçimde kullanıldığı, küçük kasaba ortamının tuhaf yerel karakterlere alan açtığı vurgulanıyor. Öne çıkan yan karakterler arasında dedikoducu polis yardımcısı Dorf (Cameron Scoggins) ve kardeşi Levon’un vakanın peşine düşen gazeteci kız kardeşi Briana (Devin Kessler) sayılıyor.
Eleştirinin en güçlü olumsuz noktası şiddetin dozu: NME, dizideki grafik mutilasyonlar ve kan sıçramalarının slasher türü için bile zaman zaman aşırıya kaçtığını belirtiyor. Bölüm bazında kimi zaman anlatının, detaylı veya gösterişli cinayet sahnelerine ulaşmak için kurgu tarafından kullanıldığı izlenimi verdiğini savunuyor. Ayrıca Pamela ile Jason arasındaki bağ dizinin temeli olması beklenirken, Jason’ın boğulma sahnesinin açılış bölümünün ilk dakikalarında gerçekleşmesi nedeniyle bu ilişkinin gerektiği kadar geliştirilemediği eleştirisi yapılıyor.
Oyunculuk değerlendirmesinde Linda Cardellini öne çıkarılıyor; NME Cardellini’nin DTF St Louis yapımındaki Emmy ödülünü anarak oyuncunun Pamela’ya hem akıl hem de karanlık yön katma çabalarını takdir ediyor. William Catlett’in eski usul bir şerif olarak izlenmesi eğlenceli bulunurken, Gwendolyn Sundstrom’un Jason’ın arkadaşı Grace rolündeki samimiyeti de beğeni topluyor. Bununla birlikte eleştiride Cardellini gibi yetenekli bir oyuncunun daha zengin bir malzemeyi hak ettiği görüşü de yer alıyor.
Sonuç olarak NME, Crystal Lake’i temiz bir franchise genişletmesi ve korku meraklıları için tatmin edici bir izleme olarak tanımlıyor; dizinin gore unsurlarına ağırlık vermesi, mitolojiyi derinleştirmekten ziyade görsel şiddeti tercih ettiği yorumlanıyor. NME’ye göre nostaljik üretim tasarımı ve yer yer görülen mizahi ton, yapımı korku tamircileri için keyifli kılarken, daha derin dramatik işleyiş bekleyen izleyicileri tam olarak tatmin etmeyebilir. Crystal Lake şu anda Sky ve NOW TV'de yayımlanıyor.
