Georgina McNamara’nın Instagram’dan vazgeçmesini konu alan yazısına gelen mektuplarda birden fazla okur, Instagram ve diğer sosyal medya uygulamalarını silme deneyimlerini anlattı; ortak temalar daha fazla dikkat, aileyle geçirilen zamanın artması, mahremiyet endişeleri ve zihinsel sağlıkta iyileşme oldu.
Copenhagen’den Emma Roberts, Instagram’ı bir yıldan fazla önce sildiğini ve sonrasında tüm sosyal medya uygulamalarını telefonundan kaldırdığını yazıyor. Pazarlama alanında çalışmasının aksine bu kararı doğum izninden sonra verdiğini, bir gün en büyük kızının iki telefonu kulağına tutar taklidi yaptığını görünce değişimin gerekli olduğunu anladığını belirtiyor. Artık sadece bir mesajlaşma uygulaması ve e-posta kullandığını, daha fazla kitaba döndüğünü ve çocuklarına daha iyi dijital kullanım modeli sunduğunu söylüyor; fotoğraf sayısını azaltmaya çalıştığını, hayatı “bulutta” saklamak yerine yaşamak istediğini ekliyor.
Fitzroy North, Melbourne’den Warwick Mihaly, eşinin Nisan ayında Instagram’ı ve diğer sosyal medyaları telefonlarından sildiğini; kendilerinin de uzun süredir paylaşım yapmayı bırakmış olduklarını aktarıyor. Mihaly çiftinin temel gerekçesi Meta ve diğer platformların paylaşılan fotoğrafları sahiplenmesi ve veriyi kötüye kullanma ihtimaliydi. Başta bir aylık ara vermeyi planlamışlar ama aylar geçti ve kendilerini hiç özlemediklerini söylüyorlar; yerine daha çok okuma, Wordle oynamak, çocuklarla birlikte dizi izlemek ve arkadaşları aramak gibi gerçek dünya alışkanlıklarına döndüklerini anlatıyorlar.
Chicago’dan Madison Heckel ise Temmuz’da ekran süresini azaltmak amacıyla Instagram’ı silmiş, tatilde hikâye paylaşabilmek için uygulamayı tekrar indirip iki hafta sonra yeniden silmiş. Heckel, Instagram’ın kendisinde sosyal anksiyetenin dijital bir tezahürü olduğunu, insanların birlikte yaptıklarını görüp davet edilmediğini düşünmeye başladığını ve geçen yılki düğün planlamasını bile Instagram’ın estetik beklentilerinin etkilediğini belirtiyor; paylaşımları özlese de onsuz daha mutlu olduğunu yazıyor.
Karbala’dan Zainab Chasb, kendi dijital detoks deneyimini anlatıyor: daha önce üç günlüğüne ara vermeyi planlarken bu sürecin altı aya uzadığını, bugün platforma döndüğünde ise hesabını gizli tutup hikâye paylaşmamaya karar verdiğini, gezintisini kasıtlı ve süre sınırlı tuttuğunu aktarıyor. Okurların ortak mesajı, sosyal medyadan alınan uzaklığın “gerçek hayatta” var olmayı kolaylaştırdığı yönünde.
Bristol’dan Helen Clutton, McNamara’nın Instagram’dan ayrılmasını olumlu bulduğunu ama yazıyı hüzünlü bulduğunu; bir kuşağın tatil fotoğraflarının, çocuk fotoğraflarının ve kahvaltı paylaşımlarının kimse tarafından gerçekten istenmediğini öğrenmesinin gerektiğini düşündüğünü, anonim bir hayatın en iyisi olacağına dair görüşünü paylaşıyor.
Glasgow’dan Gordon Smart ise Instagram ve diğer sosyal medya platformlarını “bağımlılık tasarımları” ve teknoloji oligarklarının kullanıcı bağımlılığı üreten uygulamaları olarak tanımlıyor. Kendisinin de tüm sosyal medyayı silip telefonunu daha az kullandığını, bunun zihinsel sağlığına iyi geldiğini ve gerçek dünyayı okumaya ve gözlemlemeye tercih ettiğini yazıyor.
