Perde üçüncü perde için açılıyor ve Queens Of The Stone Age bu döneme uygun biçimde daha teatral bir ruhla giriyor. Frontman Josh Homme’un ölümle burun buruna geldiği deneyimin 2024’te Paris Katakombaları’ndaki gösteriye karanlık ve ciddi tonlar eklediği; beraberinde gelen canlı film ve belgeselin ise Vaudeville esintili, sadeleştirilmiş bir turneyle kutlandığı NME incelemesinde aktarılıyor. Dokuz şarkıdan oluşan albüm 'Perfecth', Homme’un ifadesiyle aşk, şehvet, aptallık ve bu yaşantılardan gelen bilgelik etrafında örülmeye çalışılan duyguları taşıyor.
Açılış parçası 'It’s Only Love' boş Paris altındaki kafataslarıyla çevrili koridorlarda usul usul esen, başlı başına bir ölüm valsi hissi veriyor; şarkı, bağlılığın cenaze ateşi etrafında dolaşan bir orkestral serinlikle “this twist of hope I’m hanging on” satırını taşıyor. 'Insignificant Other' ise 'Make It Wit Chu'ya ses ve his bakımından daha duygusal, daha az seksapalite taşıyan bir devam parçası olarak tanımlanıyor; Homme burada kaybedilen bir ilişkiden “psikobabble, doğum haritaları ve büyülere” değinerek uzaklaşmanın güzelliğini itiraf ediyor.
Albüm genelinde QOTSA’nin çöl güneşinde tuhaflaşarak geliştirdikleri yana doğru yaklaşım daha da yükseltilmiş; 'Perfecth' hem 'The Desert Sessions' işbirliği ruhunu anımsatıyor hem de '...Like Clockwork'ün duygusal derinliklerine dalıyor. 'Where The Goth Girls At?' batağa bulanmış, camp bir yürüyüş parçası; dinleyiciyi sürekli şaşırtan unsurlara yer veriyor. Atmosferik öne çıkan 'Mono', 'Kalopsia'nın uzaylı, daha tuhaf kuzeni gibi hissedilirken, 'From The Cliff' Homme’un “a leap of faith from the cliff of love into the blue” sözleriyle kendini tamamen verdiği parmak tıngırdatmalı bir ninniye dönüşüyor.
Albümdeki en “banger” sayılabilecek parçalar arasında 'Easy Street' öne çıkıyor; flamenko etkisi, el şaklatmaları ve “Heroes” gitar iniltileri Homme’un sert yaşam ve haz yaşamından daha güneşli tırmanışlara doğru döndüğünü aktarıyor (“I’m not like that anymore”, “been dead a long time”). 'Sunday' ise Thin White Duke etkilerini taşıyor; Iggy Pop ile yaptığı 'Post Pop Depression' albümü için Homme’un yazdığı bir şarkıyı geri alıp, punk gösterişini QOTSA çöl ruhu ve cila ile yeniden yorumladığına işaret ediyor.
Mark Lanegan’ın ruhu 'Phantom Limb'te akustik grunge üzerinden hissedilir; burada Homme yokluğun varlığında yardım diliyor gibi. Kapanış parçası 'Run Away From The Mob' ise şarkıcıyı kanlı gözlü “moronlar” ve internet üzerinden yargılama çağında biraz sadakat ararken buluyor. İnceleme, albümün kalp kırıklığı kaynaklı parçalanma hissini ve dünya çapında farklı stüdyolarda parçalar halinde kaydedilmenin getirdiği kırılganlığı taşıdığını belirtiyor.
'Perfecth', klasik Amerikan şarkı yazımı ve müzikal tiyatroya dair ince bir dokunuşla bir arada tutuluyor. Homme bu dönemi grup için 'üçüncü perde' olarak tanımlıyor; birinci aşamada sıra dışı bir rock öncüsü olmanın güvenini sağladıklarını, ikinci aşamada ise iddialarını yükselttiklerini, şimdi ise biraz huzur aradıklarını söylüyor. Albümün “bilinçli olarak mükemmel değil” olduğu; dinleyicide biraz daha diş ve kızgınlık arama isteği bıraksa da son düzlemde açık kollar ve açık bir zihin sunduğu değerlendirilmiş.
Albüm hakkında verilen somut yayın bilgileri de incelenmede yer alıyor: yapımcı etiket olarak Matador Records belirtiliyor ve yayın tarihi 30 Ekim 2026 olarak veriliyor. NME incelemesi, 'Perfecth'in tonlarını, parça parça anlatımlarını, tematik odağını ve prodüksiyon yaklaşımını ayrıntılı şekilde ele alıyor ve albümün QOTSA için duygusal bir üçüncü perde girişine işaret ettiğini vurguluyor.
