The Celebrity Traitors final bölümünde, yarışma beklenmedik bir ihanete sahne oldu; King Kenny son masa turunda Maya'ya oy vererek onu oyundan çıkardı, ardından Romesh'in ani kararsızlığı ve oy değişikliğiyle final oyları karıştı, sonuca Bash'in müdahalesi yön verdi ve yarışmanın kazananları kazançlarını hayır kurumlarına bağışladı.
Finalde Maya, Cruella de Vil'i anımsatan sert hatlarına rağmen ‘kötü kalbe’ sahip olmadığı izlenimiyle elendi; vedası sırasında söylemiş olduğu “Good luck. You’re going to need it.” cümlesi, geride kalan oyuncuların kafasında şüphe tohumları ekti. Romesh, Maya’nın veda sözlerini hafife alan James Blunt’a karşı aniden kuşkuya kapıldı ve daha önce net bir şekilde Sadık (Faithful) olduğu anlaşılan Blunt'a oy verdi, bu da oy turunu karıştırdı.
Yazıda, Romesh'in ani tereddüdünün geçen sezon örnekleriyle kıyaslandığı ve bu kararsızlığın son turları kaosa sürüklediği belirtiliyor; eleştiride bu an 'kargaşa' olarak tanımlanıyor. Blunt'ın programa boyunca kendinden emin duruşunun aksine bu beklenmedik oyla sarsıldığı, yazıda mizahi bir dille aktarılan pasajda Blunt için “God give me the confidence of a perfectly pleasant white man” gibi ifadeler kullanılıyor.
Kenny için bu gelişme olumlu oldu çünkü onu kazanma pozisyonuna getirdi; ancak Bash son anda oyları böldü, Romesh'e akıl verdi ve kalan Traitor'ın elenmesini sağladı. Böylece finalde üç Sadık kaldı ve hepsi ödülü üçe bölmeyi düşünürken, son turda Blunt yeniden yanlış yapma fırsatı buldu ve oyla elendi.
Sonucun nihai şekli Bash ve Romesh'in ödüllerini mülteciler ve yerinden edilmiş kişiler için iki hayır kurumuna bağışlamasıyla sonuçlandı; yazar bu sonucu izleyiciler için keyifli ve adil bir son olarak değerlendiriyor. Ayrıca Leigh-Anne'in Miranda'yı neşelendirmek için yaptığı doğaçlama koreografinin, kendisinin yaşadığı zorluklar yüzünden üzüntüye dönüştüğü ve bunun izleyicide empati uyandırdığı aktarılıyor.
Yazıda programın genel ruhuna ilişkin gözlemler de yer alıyor: The Traitors'ın ünlüler versiyonunun izleyici rekorları kırdığı, ancak bunun sezona ilişkin nispeten daha sakin atmosferini tam olarak örtemediği belirtiliyor. Yazar, daldan dala atlamadan programa bağlanmanın, kişilikleri, popülerlik akışlarını, kurulan ve bozulan ittifakları bilmenin izleyici deneyimi için önemli olduğunu vurguluyor.
Eleştirel değerlendirmede, sezonun klasikleşecek türden olmadığı; çok az sürpriz, yetersiz gerilim ve daha sert çatışmaların eksik olduğu söyleniyor. Ancak tüm bunlara rağmen programın ana amacını yerine getirdiği, izleyiciye birkaç saatlik kaçış sunduğu ve kimseye zarar vermeden eğlendirdiği belirtiliyor.
Yazı, sonunda mizahi bir notla bitiyor: Maya'nın ileride Joe Lycett ile ortak bir siyasi girişimde bulunup yeniden yükselerek herkesi yönetme umudu dile getiriliyor—bu ifade açıkça eleştirel/mizahi bir yorum niteliğinde aktarılıyor.
