İrlanda çıkışlı Gurriers, NME ile yapılan söyleşide ikinci albümleri Nobody’s Coming To Save You’ın 25 Eylül’de Play It Again Sam (PIAS) etiketiyle yayımlanacağını ve kayıt sürecinde seslerini genişleterek punk, grunge, hardcore, trip-hop ve dans öğelerini harmanladıklarını açıkladı. Grup, sahne performanslarını ve albümün politik içeriğini bir arada tanımlarken, yeni dönemi “öfkenin uzantısı” olarak nitelendiriyor.
Sahnede kimlik ve canlı performans
Grubun vokalisti Dan Hoff, Gurriers’ın sahnede savaşmaya benzeyen bir enerjiye sahip olduğunu ve her konserlerinde o enerjiyi açığa çıkardıklarını söylüyor. Basçı Charlie McCarthy performansı “mücadele alanı” olarak tarif ederek, gururla “öfkemizin nefesine alan açıyoruz” diyor. NME röportajında grup, son beş yılda kulüp sahnelerinden festival ana sahnelerine ve Kneecap, Turnstile, Inhaler gibi isimlerin ön grubu olmaya kadar uzanan canlı performans geçmişini hatırlatıyor.
Albümün teması ve tekli Erasure
2024 çıkışlı debut Come And See’in sıkışmışlık ve anksiyete hissinden sonra Gurriers, 2025’te yayımladıkları Erasure single’ı ile dönemdeki politik sesini yükseltti; parça, İsrail’in Filistin’e yönelik politikasına karşı “GEÇMİŞİ SİLEMEZLER” (THEY CANNOT ERASE THE PAST) gibi güçlü bir söylemle karşı duruş sergiledi. McCarthy, Erasure’ı birinci albüm ile ikinci albüm arasındaki ses ve anlatımsal sıçrama olarak tanımlıyor.
Nobody’s Coming To Save You: yapım ve ortaklar
Albüm, John Congleton tarafından mixlenmiş; Loren Humphrey ile Mark Bowen’ın prodüksiyon desteğiyle kaydedilmiş. Humphrey’in yoğun çalışma disiplini ve sıradışı kayıt fikirleri, Bowen’ın ise mentorluk ve grubun potansiyelini ortaya çıkarma yaklaşımı röportajda öne çıkarılan unsurlar arasında. Grup, Bowen’ın “sizi küçük kardeş gibi görmemek” ve en iyi yanlarını ortaya çıkarmak yönündeki tavrını albüm sürecine olumlu katkı olarak anlatıyor.
Albüm kapağı ve içerik bakımından Hoff, Nobody’s Coming To Save You’ın “rüyalar, çürüme ve arzu” temalarını taşıdığını belirtiyor; kapağın görsel fikri bir siyah ve kan kırmızısıyle boyanmış çığlık atan civciv imgesi olarak tarif ediliyor. Başlık parçası, röportaja göre hem bir çağrı hem de bazı eleştirmenlere cevaben yazılmış bir tepki olarak okunuyor: grubun politik söylemlerinin yanı sıra eleştirilere karşı duruşunu aktarıyor.
Yazım süreci ve grup dinamikleri
Gurriers, COVID döneminde bir araya gelen arkadaşlar ve Dublin sahnesinin tanıdık yüzleri olarak başladı; Come And See albümü o dönemin dört duvarı için yazılan materyalleri içeriyor. McCarthy, grubun albüm sonrası kadro ve yazım dinamiklerinde yeniden yapılanma yaşadığını, kendisinin kayıt sonrası katıldığını ve bunun grup içinde kimlik arayışına yol açtığını aktarıyor. Müzikal olarak grup, Sonic Youth, Radiohead ve Nine Inch Nails gibi deneysel ve türleri karıştıran gruplardan etkileniyor olduklarını söylüyor.
Siyasi ve toplumsal görüşler
Röportajda Hoff, grubun şarkılarında hem zihinsel sağlığa dair samimi ifadeler hem de dünyadaki siyasi sorunlara ilişkin net duruşlar bulunduğunu belirtiyor. Albümün bazı şarkıları, müzik endüstrisindeki “nepotizm”e, kapitalizmin hayalleri nasıl yediğine ve gençlerin yaşadığı zorluklara doğrudan atıfta bulunuyor. Hoff, Rebecca Solnit’in Hope In The Dark kitabından bir satırı ilham kaynağı olarak kullandığını ve bunun “umut” temasını bir eylem çağrısına dönüştürdüğünü ifade ediyor.
Gelecek beklentileri ve yer değiştirme
Grup üyelerinden bazılarının Dublin’den Manchester’a taşınması ve grubun bazı üyelerinin artık Dublin’de yaşamıyor oluşu röportajda gündeme geliyor; bu durumu Callaghan Dublin’in gençler için zorlayıcı bir ortam olmasıyla ilişkilendiriyor. NME yazısında, PIAS gibi bir etikete sahip olmalarının ve yeni albümün dinlenmesi gerektiğinin altı çizilirken, Gurriers üyeleri önümüzdeki dönem için daha büyük sahnelere çıkma ve kendi yollarını açma hedeflerini paylaşıyorlar — bunu bir olasılık olarak ifade ediyorlar, kesin bir sonuç olarak değil.
