Universal Music Group (UMG) ve Warner kayıt şirketleri, American Federation of Musicians (AFM) tarafından açılan yapay zeka (AI) lisans davasının mahkeme tarafından reddedilmesini talep etti. Şirketlerin mahkemeye sunduğu başvuruda, davanın dayandığı hukuki gerekçelerin yetersiz olduğu ve dava dosyasının düşürülmesi gerektiği savunuluyor.
AFM, davada sendika üyelerinin çaldığı kayıtların AI şirketleri Suno ve Udio’ya lisanslanarak kullanıldığını; müzisyenlerin bu kullanımdan ne ödeme aldığını ne de bilgilendirildiğini iddia ediyor. Uyuşmazlık, AI tarafından müziğin kullanımıyla bunun AFM'nin Sound Recording Labor Agreement (SRLA) adlı sözleşmesindeki "new use" (yeni kullanım) hükmü kapsamında olup olmadığı üzerinde yoğunlaşıyor.
SRLA'daki "new use" maddesine göre, bir ses kaydının plak şirketi tarafından sözleşmede öngörülmemiş veya kapsanmayan yeni bir biçimde kullanılması durumunda, o kayıtta yer alan müzisyenlerin tazmin edilmesi ve sendikanın bilgilendirilmesi zorunlu oluyor; AFM, AI kullanımlarının bu kapsama girdiğini iddia ediyor.
Bununla birlikte büyük plak şirketleri, müziğin AI yazılımları tarafından kullanılmasına yönelik olarak böyle bir uygulama gerçekleştirmediklerini ve hükmün AI kullanımını açıkça belirtmediğini savunuyor. UMG avukatları, dilekçelerinde "Article 21(a) does not state a rate," ifadelerini aktararak maddede AI için açık bir ücret belirlenmediğini öne sürüyorlar.
Dilekçede UMG, hakimin davayı reddetmesi gerektiğini iddia ediyor ve Temmuz ayında yapılan bir ön-hareket toplantısına (pre-motion conference) atıf yapıyor. US Bölge Yargıcı Edgardo Ramos'un, AI için böyle bir anlaşma olup olmadığını sorduğu ve sendika avukatının transcript'e göre "No. So, there is no underlying agreement for AI use. We conceded that," şeklinde yanıt verdiği aktarılıyor. UMG avukatları bu kabullenmenin davayı sonlandırdığını, "Discovery cannot change that fact" ve "A payment obligation measured by an agreement that does not exist is no payment obligation at all." sözleriyle savunuyorlar.
Haber ayrıca konunun daha geniş bir hukukî bağlamı olduğunu gösteriyor: Geçen yıl Warner ve diğer büyük plak şirketleri Sony Music Entertainment ile Universal Music Group, Suno ve Udio'ya karşı geniş çaplı telif hakkı ihlalleri gerekçesiyle dava açmıştı. Ancak Warner daha sonra Suno ile bir lisans anlaşması imzalayarak davayı sulhla sonuçlandırdı; bu anlaşmanın Suno'nun hizmetlerine lisanslı bir model getirerek kullanıcıların AI ile oluşturulan şarkıları indirip ödemesini sağlayacak şekilde tasarlandığı rapor edildi.
Kaynaklar, bu tür lisans anlaşmalarına katılmayı tercih eden sanatçılar ve söz yazarlarının adil şekilde tazmin edileceği ve müzikleri, benzerlikleri ve diğer telif hakları üzerinde kontrolü koruyacakları yönünde haberler olduğunu aktarıyor. Davanın merkezindeki temel tartışma ise AI müziği oluşturmak için kullanılan eğitim verilerinin nereden geldiği ve sanatçıların bu kullanımdan nasıl uygun şekilde tazmin edileceği sorusu olarak öne çıkıyor.
Haber metni ayrıca, Jason Isbell dahil bazı sanatçıların Suno'ya karşı kimlik ve müzikal üslup taklitleri gerekçesiyle dava açtığını; ve Suno'nun GEMA'ya karşı açtığı davada GEMA'nın, Suno'nun repertuarındaki şarkıları (örnekler arasında Boney M'nin "Daddy Cool", Lou Bega'nın "Mambo No. 5" ve Alphaville'in "Forever Young" sayılıyor) AI modellerini eğitmek için lisans almadan kullandığını iddia ederek davayı kazandığını bildiriyor. GEMA kararının sonucunda, diğer AI şirketlerinin de GEMA repertuarındaki müzikleri kullanmak istediklerinde lisans ödemesi gerekeceği vurgulanıyor.
