Andrea Modica’nın yeni kitabı ve sergisinde yer alan, yaklaşık altı yıl önce bir at hastanesinde çektiği; acil ameliyat sonrası kanla kaplı bir cerrahı gösteren fotoğrafın öyküsü ve çalışma süreci sergide öne çıkıyor. Fotoğraf, Modica’nın uzun yıllara yayılan İtalya ziyaretlerini kapsayan yeni projesinin bir parçası olarak Alice Austen House’ta gösteriliyor; serginin devam ettiği ifade ediliyor.
Modica, 1980’lerdeki ilk işi sonrası bir miktar parayla fotoğraf makinesi ve çantasıyla İtalya’ya gittiğini; ailesinin kökenleri nedeniyle oraya sık sık döndüğünü ve kırktan fazla yıl boyunca hem fotoğraf çekmek hem de zaman zaman ders vermek için İtalya’ya geldiğini anlatıyor. Yeni kitap ve sergi bu ziyaretleri kapsıyor.
Fotoğraf, Modica’nın Bologna yakınlarındaki bir at hastanesine duyduğu ilgi sonucu yapılan kapsamlı çekimlerden biri olarak yaklaşık altı yıl önce çekildi. Bu çalışmalar sonunda Theatrum Equorum adlı bir kitap ortaya çıktı; çekimler klasik büyük format 8x10 kamera ile yapıldı.
Modica, ameliyattan çıkarılmış atları, içleri kağıt parçalarıyla doldurulmuş iyileşme kutularında ve güzel ışıkta fotoğrafladığını söylüyor. Büyük format kameranın 8x10 inç negatifleri olduğunu ve bu kamerayla atın tarlada dörtnala koştuğu anları çekemeyeceğini belirtiyor; bu, kullanılan ekipman ve yöntemin sınırlarını gösteriyor.
Çekimlerde herkesin fotoğraflandığının farkında olduğunu, insanların kameraya tepki verdiğini ve bir anlamda poz veriyor göründüklerini, ancak bunun doğal görünmesini sağlamanın fotoğrafçının yeteneği olduğunu anlatıyor. Atların tam olarak kendine gelmeden önce birkaç dakikası olduğunu ve o sırada ameliyat aletleri ile sperm toplama cihazları gibi diğer unsurları da kaydettiğini aktarıyor; Modica, erkek atların önce gerçek bir dişi atın kokusunu aldığını ve bunun için dişinin yıl boyu kışkırtıldığını ifade ediyor.
O karede iki kişinin çalıştığını; biri baş cerrah (aynı zamanda işletme sahibi), diğeri ise Modica’nın özellikle bağ kurduğu kadın olduğunu belirtiyor. Bu kadının bağırsak tıkanması nedeniyle acil ameliyat yaptığı bir atın ardından dışarı çıktığını, zeminin kan ve bağırsak içeriğiyle kaplı olduğunu ve bunun diğer çoğu daha düzenli, kapalı ameliyatlardan daha dramatik bir durum yarattığını anlatıyor.
Modica, cerrahın portresini çekmeyi teklif ettiğini; gölgeye çıkmalarının ayrıntıların daha belirgin görünmesi için bilinçli bir tercih olduğunu söylüyor. Fotoğrafta kadının ayaklarının örtülü oluşunun sütun gibi görünmesini, ellerinin ise Orta Çağ ahşap madonna heykellerindeki ellere benzer şekilde algılanmasını sağladığını; bu unsurların bilinçdışı ama etkili olduğunu ifade ediyor. Modica fotoğrafın hem zarif hem de korku öğeleri taşıdığını, kadının güçlü ve kanla kaplı olmasının bir çatışma yarattığını vurguluyor.
Fotoğrafçı çalışmasına başlık koymadığını belirtiyor; kanın kıvrımlarından akan damlaların her birinin kendi küçük resmi gibi olduğunu ve bunların gerçekten var olmuş olgular olduğunu söylüyor. Modica, fotoğrafın gerçekleri kullanarak izleyicide kendi yorumunu yaratma imkânı sunduğunu, fotoğrafı baştan çekici kılmanın ise izleyicinin nihai yoruma ulaşmasını sağlayacak unsurları getirmek olduğunu ifade ediyor. CV notunda ise doğum yerinin Manhattan (1960) olduğu, güncel bir portre çekiminden heyecan duyduğu ve izleyiciyi düşünmeden çalışmanın en iyi işleri üretebileceğine dair bir tavsiyesi yer alıyor.
