The Guardian, country üçlüsü The Chicks'in kariyerinden seçilen 20 en iyi şarkısını sıralayan bir derleme yayımladı; listede birinci sırayı 1999 çıkışlı "Goodbye Earl" alırken, derleme grup tarihinin farklı dönemlerinden hem popüler hem tartışmalı parçaları bir araya getiriyor. Yazıda her şarkı için müzikal özellikler, söz dünyası ve bazı şarkıların ortaya çıktığı bağlam hakkında değerlendirmeler yer alıyor.
Listenin alt sıralarından başlayarak, 2001 tarihli "If I Fall You’re Going Down With Me" organ ağırlıklı rock ve fiddle tınılarıyla öne çıkarken, 2020 parçası "Tights on My Boat" Natalie Maines'in boşanmasına dair "denizcilik aldatması" suçlamasını mizahi ve öfkeli bir dille işliyor. 1998'deki "You Were Mine" ise Emily Strayer ve Martie Maguire'in ebeveynlerinin boşanması üzerine yazdığı, grubun erken dönem hikâyesinde önemli bir yere sahip bir country ağıtı olarak tanımlanıyor.
Derleme, 2006 albümü Taking the Long Way çevresindeki siyasi çatışmayı da hatırlatıyor; albümün açılış parçası "The Long Way Around" grubun Başkan George W. Bush ve Nashville muhafazakarlarıyla yaşadığı söz düellosuna bağlanan bir tutum taşıdığı şeklinde yorumlanıyor. 2020'den "Julianna Calm Down" ise organ ve dans ritmi arası bir altyapı üzerinde, yeni ayrılanlara yönelik sert ama güç veren öğütler sunduğu için övgü alıyor.
90'ların hitleri listede geniş yer tutuyor: 1999 çıkışlı "Ready to Run" islandık motifleri ve evlilik karşıtı mizahıyla, "Sin Wagon" hızlı bluegrass enerjisiyle, "Wide Open Spaces" ise öğrenci şiirinden doğan hikâyesiyle büyük bir hit olma niteliği taşıyor. 1999'da yayımlanan "Cowboy Take Me Away" reklam sloganından esinlenen teması ve kaçış arzusu dengesiyle dikkat çekiyor.
Listenin üst sıralarında, 2002 versiyonu olan "Landslide" ve akustik düzenlemeleriyle "Long Time Gone" gibi parçalar grubun vokal armonileri ve bluegrass kökenlerini vurguluyor. 2006'nın "Not Ready to Make Nice" ise grubun Bush eleştirisinin müzikal yanıtı olarak niteleniyor; şarkı, derlemede hınçlı ve keskin bir tepki olarak tanımlanıyor.
Bir diğer 2020 odaklı bölümde, albümün adıyla aynı olan "Gaslighter" şarkısına değiniliyor; yazıda, şarkının muhatabının Natalie Maines'in eski eşi Adrian Pasdar olduğuna dair haberler hatırlatılıyor ve Pasdar'ın, grubun yayınlanmamış materyallerinin evlilik öncesi anlaşmadaki gizlilik maddesini ihlal edebileceği endişesi taşıdığına dair raporlara yer verildiği belirtiliyor. Derleme, "Gaslighter"ı boşanma sonrası yayınlanan ve dürüstlüğü acımasızca ortaya koyan bir parça olarak nitelendiriyor.
Top 5'te ise; 2006'da yayımlanan tepki parçası "Not Ready to Make Nice" güçlü bir yer tutarken, 1999'da yayımlanan "Cowboy Take Me Away" duygusal kaçış temasıyla, 2002'nin dokunaklı hikâyesi "Travelin’ Soldier" ise Maines'in Londra'da Bush'u eleştirdiği anda sahnedeki bağlamıyla hatırlatılıyor. Listenin birincisi "Goodbye Earl" ise şarkının cinayet temalı hikâyesi nedeniyle bazı radyo istasyonlarının reddettiği notuyla birlikte, sözleri ve vokal yorumuyla etkileyici ve tartışmalı bir parça olarak sunuluyor.
Derlemede ayrıca 2020 parçalarının grup sesindeki yenilikçi yönleri, bazı şarkıların kayıt atmosferleri (stüdyoda canlı kayıt hissi, yakın mikrofonda gitar/fuzz kullanımı gibi) ve şarkıların sözsel mizah ya da öfke tonları ayrıntılı biçimde ele alınıyor. Yazı sonunda, okuyucuya şarkı listesini dinleme imkânı sunan Spotify oynatma listesine referans veriliyor.
