Amazon’a bağlı güvenlik kameralı kapı zili markası Ring, Birleşik Krallık’ta gelecek ay Neighbours adlı bir topluluk uygulamasını başlatacağını açıkladı; bu uygulama Ring uygulaması içinde yer alacak, Ring ürünü olmasa bile herkese ücretsiz erişim verilecek ve polisin bildirilen suçlar çevresindeki sakinlerden görüntü talep edebileceği bir “community requests” (topluluk talepleri) özelliği içerecek; sakinler bu talepleri paylaşıp paylaşmamakta serbest olacaklar.
Guardian için yazan Imogen West-Knights ilk tepki olarak bunun “curtain‑twitching” kültürünün kontrolden çıkmış hâli olduğunu belirtiyor ve Amazon’un bir dijital mahalle panosunu da yönetmeye girme isteğine kuşkuyla yaklaşıyor. Yazar, Ring sahipliği tercihinin kişisel bir davranış kodu taşıdığına dair sezgisel bir görüşü olduğunu ama esas sorunun Amazon’un böyle bir platformu denetlemesi mi yoksa mahallenin kendi iniş‑çıkışlarını koruması mı olduğunda takıldığını ifade ediyor.
Ring’in iddiası, gönderilerin anonimleştirileceği ve kullanıcıların hangi içerikleri paylaşabileceklerine dair sıkı kurallara uymasının zorunlu tutulacağı; yani mahalle WhatsApp’larının kaotik, denetimsiz ortamlarına benzemeyeceği yönünde. Şirketten verilen bilgiye göre amaç, istenmeyen içerik türlerini engellemek ve paylaşımları daha “topluluk odaklı” hâle getirmek.
Yazar, tanıdıklarına mahalle WhatsApp gruplarında gözlemledikleri davranışları sormuş; bazı cevaplar evsizlik karşıtlığı, kapı kapı satışlara karşı korku‑nefreti, gençlerin ırksal profilleştirilmesi ve bölgede kişisel olarak tanınmayan herkesi potansiyel suçlu olarak değerlendirme gibi çirkin davranışları gösteriyor. Diğer gözlemler daha tuhaf: 500’den fazla üyeli bir Kuzey Londra WhatsApp grubunun, birinin Hewlett‑Packard yazıcı verdiğini söylemesine başka birinin BDS gerekçesiyle buna karşı çıkması nedeniyle dağılması; bir kadının, bir kurbağanın arabayla ezildiğini görüp mahalle için bir kurbağa koruma ekibi kurması istenince grubun dışlanması; bahçesini tilki parçalamış bir adamın tilkileri besleyen komşulara karşı intikamcı yazışmalar yapması; “hasta kedi” söylentilerinin aslında sadece “çirkin” olduğu konusunda tanıdıkların düzeltme yapması gibi örnekler anlatılıyor.
Bunların yanında güzel hikâyeler de var: sokakta ailesi olmayan yaşlı bir kadının cenaze töreninin örgütlenmesi; dizüstü bilgisayar şarj cihazı ve kamp ekipmanı ödünç alma; kapısını kilitleyip kalanların yardımına koşma gibi dayanışma örnekleri. West‑Knights bu tür anların kıymetini vurguluyor ve mahalle gruplarının bu tür bağları oluşturabileceğini kabul ediyor.
Yazar kişisel bir anısını paylaşıyor: daha önce güney Londra’da yaşadığı bir sokakta tanınmış ve sevilen bir kedinin XL bully cinsi bir köpek tarafından öldürülmesini gördüğünü; hayvan sahiplerinin öfkesi yüzünden çıkan arbede sonrası sokakta bir anma işareti asıldığını, başta kimsenin gelmeyeceğinden endişe ettiklerini ama onlarca kişinin çiçek ve hikâyelerle geldiğini, bunun sonucunda yazarın yeni komşular edindiğini ve toplum hissinin önemini hissettiğini aktarıyor.
West‑Knights’a göre mahalle WhatsApp grupları hem bu tür bağları kurabiliyor hem de insanların en kötü küçük‑zorbaylaşmış adalet duygularını ortaya çıkarabiliyor; Ring’in önerdiği merkezi denetim ve düzenleme bu “nonsensical” (saçma) yanları ortadan kaldırabilir ama aynı zamanda grubun kaba kenarlarını, yani gündelik hayattaki tuhaflıkları ve beklenmedik nezaket anlarını da törpüleyebilir. Yazar, Ring’in polisi de sürece dahil edebilecek “topluluk talepleri” özellikleri ve mikro‑ulusal gözetim devleti eğilimine dair potansiyel kaygılarını da dile getiriyor.
Makale Ring’in uluslararası operasyonlar müdürü Dave Ward’dan verilen bir alıntıyla tamamlanıyor: Ward, kullanıcıları “doğru türde gönderi yaratmaya” teşvik edeceklerini, insanların yazmadan önce paylaşımlarının gerçekten gerekli olup olmadığını sorgulayacak şekilde koçluk yapacaklarını, betimleyici terimlerin kullanılmasını engelleyerek istenmeyen içerik türlerini azaltmayı hedeflediklerini söylüyor ve bunun WhatsApp gruplarından farklı olduğunu iddia ediyor. West‑Knights ise platformun denetimli, cilalanmış hâline karşılık mahalle gruplarının kaba kenarlarının topluluk için ne kadar değerli olduğuna dair soru işaretlerini koruyor.
