Bir Guardian köşe yazısı vesilesiyle okurlar, Instagram'ı silmenin veya kullanımını azaltmanın onlarda yarattığı rahatlama ve 'gerçek hayatı' geri kazanma hissini paylaştı; mektuplarda algoritmaların dikkat çalma ve davranış değiştirme gücüne dair eleştiriler, kişisel uygulama örnekleri ve kullanıcı deneyimleri yer aldı.
Algoritma ve dikkat konusu sık tekrarlandı: Guy Edmondson, Jaron Lanier'in 2018 tarihli Ten Arguments for Deleting Your Social Media Accounts Right Now kitabındaki görüşleri anımsatarak, sosyal platformların tarafsız araçlar değil, dikkatimizi kaçırıp özerkliğimizi aşındıran davranış-değiştirme makineleri olduğunu yazdı. Edmondson, algoritmaların öfke, kabilecilik ve kıyaslama ile etkileşimi körüklediğini ve bunun insanların ruh halini ve gerçeklik algısını etkilediğini belirtti.
Guy Edmondson (Hipperholme, West Yorkshire) kendi hayatında geri çekilmenin nasıl topraklayıcı olduğunu anlattı; atölyede geçirilen odaklı saatlerin, gitarla düzenleme yapmanın ve spaniel'larla yapılan yürüyüşlerin, paylaşma dürtüsü olmadan çok daha zengin olduğunu söyledi. Yerel bir pub'da düzenlenen sosyalleşmenin de ekran yerine gerçek sohbet ve biranın daha samimi bağlar sağladığını vurguladı.
Laura Dobie (Glasgow) sık kontrol etme dürtüsünü azalttığını, paylaşımlarının beğeni sayısı gibi geri bildirimlerin kaygı yarattığını ve başkalarının küratelenmiş içerikleriyle kendi hayatını kıyaslamanın mutsuzluk getirdiğini anlattı. Akıllı telefon kullanımını azaltmak için bazı adımlar attığını ve Instagram açıldığında nefes egzersizi başlatan One Sec uygulamasını kullandığını belirtti; artık platformu nadiren kontrol ettiğinde bunun onu bunaltıcı bulduğunu söyledi.
Stefanie Withey-Jones (London) hamileliği sırasında Instagram algoritmasının gösterdiği içeriklerin duyarsız ve rahatsız edici şekilde doğrudan etkilediğini aktardı: hesabını önce sessize aldığını, sonra sildiğini ve algoritmanın başlangıçta bebek kaybına dair içerikler, ardından “iki küçük çocuk” anlatılarıyla beslemeye çalıştığını; platformun aileye dair veriler toplamasını ve reklamlarla ebeveynlik kararlarını etkileyebileceğini hissettiğini, ayrıldıktan sonra annelik yolculuğunun daha mutlu ve kontrolünde olduğunu yazdı.
Nicky Atkinson (Shoreham-by-Sea, West Sussex) ise paylaşım yapmanın bağlantı kurma amaçlı olabileceğini, bazı kullanıcılar için bu eylemin onay aramaktan ziyade yakın çevreyle fotoğraf paylaşımı ve anıları hatırlatmak anlamı taşıdığını belirtti; problem olarak başkalarının tepkilerinin kişisel deneyimlerin değerini belirlemesine izin verilmesini gösterdi.
Dr Hilary Redden (Aberdeen) hesabını altı hafta sonra sildiğini, geç giriş yapmasına rağmen akıştaki içeriklerin onu birkaç saat içinde depresif ve kızgın hissettirdiğini anlattı; hesabı silmenin disiplin gerektirdiğini ve özgün zamanını geri kazanmaktan dolayı rahatladığını, ancak platforma tekrar dönme dürtüsünün aylarca sürdüğünü aktardı.
Cecilia Scott (Woking, Surrey) tüm sosyal medyayı telefonundan kaldırıp yerine Guardian uygulamasını yüklediğini; abonelikle derlenmiş içerik sayesinde sürekli 'doomscrolling'ten kurtulduğunu ve zamanının boşa gitmediğini yazdı. Genel mektuplar, Instagram'dan uzaklaşmanın veya kullanımını sınırlandırmanın bazı okurlar için kaygıyı azalttığı, dikkat ve anların niteliğini artırdığı ve platformların algoritmik yönlendirmelerine karşı kontrol hissi sağladığını ortaya koyuyor.
