The Guardian'daki inceleme, Randy Boyagoda'nın yeni romanı Lords of Serendipity'yi kampüs satiri, distopya ve ifşa karışımı bir anlatı olarak tanımlıyor; roman, Sri Lanka, Amerika Birleşik Devletleri ve İtalya arasında geçen bir çerçevede öğrenciler, ebeveynler ve akademisyenlerin üniversiteyi ortak düşman olarak gördükleri ilişki ağını anlatıyor.
İncelemede anlatılan ilk karakter Sri Lankalı genç Devi: hedefi “Ochpys” olarak adlandırdığı Oxford, Cambridge, Harvard, Princeton, Yale ve Stanford'dan teklif almaktır. Ailesi mütevazı gelirliyken, zenginlerin cenazelerinde yas tutucu (ağıtçı) olarak çalışarak para kazanmaktadır; büyük kısmı ise Devi için WhatsApp üzerinden ders veren Johannes adlı hocalarına gitmektedir. Johannes'in kim olduğu Devi'den gizlidir: o, Arcadia Tech adlı vasat bir Amerikan üniversitesinde maddi sıkıntı çeken bir Hintli öğrencidir.
Aynı kurumda istatistikçi olan Jack ise kızının New England'daki seçkin koleje ödenmesi gereken ücretleri karşılamak için ek dersler almıştır. Jack, genç uluslararası öğrencileri hedef alan bir not düzenleme çetesinin varlığını —asistanı Allard Hamburger tarafından yürütülen bir düzenek— keşfeder; skandal sonucunda bir öğrencinin intiharıyla sonuçlanmış olmasına rağmen, üniversite soruşturma açmak yerine Jack'i ücretli idari izne ayırır ve bununla Jack'in şaşkınlığı incelenir.
Boyagoda romandaki karakter galerisiyle gerilimi canlı tutuyor: doktora yapmaya çalışan Allard'in baba sorunları, uzun süredir uzakta olan astronomi hocası Martin'in bulunduğu Ivy League okuluna bir araştırma kürsüsü bağışlama planları; Allard'in doktora aşamasındaki annesi Patricia, daha önce lisans araştırma yöntemleri öğretmeniyken Puck adında bir sohbet botu tarafından yerinden edilmiştir. Katrina ile Roma'da büyümüş Sri Lankalı mülteci Cham arasındaki dostluk ve sessiz çekişme de anlatıda öne çıkar; Cham'in aile ayrılığı ve büyükelçi tarafından evlat edinilmiş olması ile Katrina'nın annesinin meme kanseriyle mücadelesi hikâyenin arka planını oluşturur.
Kahramanların üniversite içindeki eylemleri de tartışma yaratır: Cham'in bir eylem sırasında 14. yüzyıl şiiri Sir Gawain and the Green Knight'in protesto versiyonunu sabote etme fikriyle orijinal metin üzerinden sahne almaları, oyunun “türcü, cinsiyetçi, ırkçı, engellilere karşı önyargılı, yaş ayrımcı ve Hristiyancı ideolojileri” yeniden ürettiği iddiasıyla tartışmalara yol açar.
İnceleme, romanın çağdaş kampüs romanı olarak dönemin küresel ve Amerikan üniversitelerini şekillendiren çalkantıları yansıttığını vurguluyor: Trump yönetiminin baskıları, beşeri bilimlerin erozyona uğraması, Gazze'ye yönelik yıkımın etkileri, yapay zekâ tehdidi ve üniversitelerin kurumsal çıkarlarla giderek daha fazla uyumlanması gibi temalar metinde işleniyor. Roman, birçok öğrenci için Batı eğitiminin “yaşam tarzı” değil, maliyetli bir göç yolu olduğuna dair gözlemi de dile getiriyor.
Boyagoda'nın anlatım tarzı incelemede övgüyle aktarılıyor: University of Toronto'da İngilizce profesörü olan yazarın sesi zihinsel çevikliği ve mütevazı hicivini koruyor; kendine dönük esprilerinden, İngiliz edebiyatı yorumcularının yorum aşırılıklarına ya da beşeri bilimcilerin üniversitenin “ebedi kurbanları” rolünü benimsemesine kadar keskin ama şakacı bir tavır sergiliyor.
İncelemede kitabın en beklenmedik gelişmelerinden biri olarak Çinli bir grubun Kurunegala kentindeki bir üniversiteyi ele geçirip adını Serendipity olarak değiştirmesi gösteriliyor; bu, adın tarihsel kökeni Serendib ile yapılan ironik bir bağlantıyla ada sömürge geçmişine atıfta bulunuyor. Bu üniversite Martin'in çarpışan yıldızlar üzerine çalıştığı yeni üssü haline gelir; Jack'in bu yeni projeye katılması onu tekrar bir skandalın merkezine sokar. Romanın sonlarına doğru, birçok sıkıntının ardından Devi'nin şansını döndürmek umuduyla Jack'e yaklaşması ve anlatının küresel eşitsizlikler ile kişisel hesaplaşmaları insanileştirme çabası vurgulanır.
The Guardian incelemesi Lords of Serendipity'yi hem sürükleyici hem düşündürücü bir eser olarak değerlendiriyor ve romandaki çok sayıda olay ile karmaşık ilişkiler ağının tüm ayrıntılarını burada anlatmanın mümkün olmadığını belirtiyor; eser, dolandırıcılar, hırslı kişiler, fırsatçılar, hayalperestler ve değişken koruyucularla örülü trajikomik bir tablo sunuyor.
