Lion Green Road olarak anılan Coulsdon’daki yeni konut projesi, Mary Duggan Architects ile Ruff Architects imzasıyla inşa edildi ve bu yıl Birleşik Krallık’ın en iyi yeni binası olarak RIBA Stirling Ödülü’ne layık görüldü; proje, istenen 80 konut yerine arazinin eğimli, ağaçlı dokusunu koruyarak 157 daireye ulaştı.
Gazete haberi, projenin Croydon’da, olgun ağaçlar ve mavi çan çiçekleriyle kaplı bir orman dokusu içinde yükseldiğini; beş pavyon benzeri kuleye dağılan dairelerin allotmanlar, oyun alanları ve güney Londra tepelik manzaralarına baktığını anlatıyor. Jüri ve izleyiciler tarafından, yoğunlukla kaliteyi dengeleyen bir kent konut örneği olarak değerlendirildiği belirtiliyor.
RIBA başkanı Chris Williamson, Lion Green Road’un “yoğunluğun, yarattığımız yerlerin kalitesinden ödün vermeden sağlanabileceğini gösterdiğini” söyledi. Projenin plan başvurusu 2017’de yapılmış; kamuoyundan 18 destek yazısı ve çoğunluğu park kaybı üzerine odaklanan 257 itiraz almıştı. Haberde, ödülün bookie’lerin beklentilerini şaşırttığı da vurgulanıyor.
Mary Duggan, başlangıçta istenen 80 konuta yönelik düzenleme yerine arazinin doğasına uygun şekilde 157 daireyi sığdırabildiklerini; bunun için ağaçları ve mavi çan ormanını koruduklarını aktarıyor. Blokların “pinwheel” (pusula) planıyla, her dairenin merkezi asansör çekirdeğinden dışa doğru yayılarak çift cepheli olduğu, böylece ışık, çapraz havalandırma ve manzaranın maksimize edildiği açıklanıyor.
Tasarımsal ayrıntılar arasında her dairenin içe gömülü loggia balkonları, bitki saksıları için taban çıkıntıları, bazı birimlerde tarihi manzaraları korumak için oluşturulmuş çatı terasları ve blokların yıldız biçimli planının aynı olmasına karşın birbirlerine dönük konumları sayılıyor; bu, binaların birbirini doğrudan gözetlemesini azaltıyor. Projenin iki kulesinde özel kira birimleri, üç blokta ise konsey tarafından elinde tutulan ve yerel konut yardımı oranlarında kiraya verilen uygun fiyatlı daireler olduğu bildiriliyor; habere göre bu, Norwich’teki Goldsmith Street örneğindeki gibi tam sosyal konut niteliğinde değil.
Kenar mekan düzenlemesi Planit-IE peyzaj mimarlık uygulamasıyla planlanmış; aralarda duygusal duyum bahçesi, allotman parselleri, oyun alanları ve kat edilen zig-zag yürüme yolları yer alıyor. Proje çevresinde çit yok; kamusal erişim ve tarihsel demiryolu dolgusuna kadar uzanan halk rotası korunmuş. Ufak ayrıntılar arasında kulelerin formuyla uyumlu böcek otelleri de öne çıkarılıyor.
Mimari malzeme tercihleri ve maliyetler haberde öne çıkarılıyor: üç tozlu tuğla rengi, dokulu “tweedy” yüzeyler ve projenin metrekare başına £2,500’lük inşaat bütçesi ile kısa listede en ucuz proje olduğu belirtiliyor. RIBA jürisi projeyi “yeni tür bir bahçe mahallesi” olarak nitelendirirken, finalde rakipler arasında Cambridge kolejleri için yapılan iki proje, Essex’te büyük bir özel konut, Hertford’ta bir sanat merkezi ve Paddington’daki £825m’lik bir ofis bloğunun da bulunduğu kaydediliyor.
Croydon’un konsey ev inşaat girişimi Brick by Brick’in hikâyesi yazıda önemli bir bağlam sağlıyor: 2015’te tamamen konsey mülkiyetinde kurulan şirket, kamu arazilerini kullanıp kar amacıyla karma konut üretmeyi hedefledi; ancak Brexit ve Covid kaynaklı gecikmeler, mali tahminlerin iyimser olması ve zayıf finansal yapı/kurumsal yönetim gerekçeleriyle 2020’de durduruldu. Yine de Brick by Brick 751 konut inşa etmiş ve bunların yarısından fazlası uygun fiyatlı olarak teslim edilmiş.
Haberde, merkezi hükümetten gelen yeni konut fonlarının ve Andy Burnham’ın ağustos ayında açıkladığı ilk £10bn tahsisatının (haberde yer alan rakam) dağıtılması bağlamında, Croydon’daki duruşun ve Lion Green Road’un yarattığı tasarım yaklaşımının benzer projelere yansıyıp yansımayacağına dair soru işaretleri bırakılıyor; yazı, yarım kalan projelerin yeniden canlandırılması ihtimalini ve bu tür yeniliklerin daha geniş alana yayılma olasılığını tartışmayla kapatıyor.
